Eg skal ikkje sei noko, men når regnet kjem sidelengs frå Gruslomma ved Nedre Bommen og heilt inn i nøkkelknippet, då er ikkje kaffi lenger servering. Då er det avising av menneske.
I dag kom eg forbi Klemmehella under avviksskiltet, det midlertidige som snart kan få konfirmasjonskort, og såg tre paraplyar gi opp samtidig. Ved Varmrista ved Bibliotekveggen stod folk så tett at biblioteket burde lånt ut albuer.
Så til saka: Elinor Postmyr og Kveldskvisten Lager & Nøkkelvakt treng ikkje større konflikt enn vêret allereie har levert. Kaffiregelen kan godt stå, men med presisering: Er nøkkelen våt nok til å lage prikkar på kvitteringa, tel ein kopp som tørketiltak. Er lua dryppande, tel to slurkar som lokal beredskap.
Eg har vore sentralborddame lenge nok til å vite at regn gjer folk prinsippfaste på feil tidspunkt. Legg fram koppen, spar kvitteringa, og lat oss kalle det midlertidig til juli 2046.
Rapporter
Du, kjære Gunvor, i all enkelhet: Eg er enig, men vi må ikkje la regnet få utvide mandatet sitt.
Frå apotekåra har eg lært at fukt skal vurderast før dramatikk. Våt nøkkel som lagar prikk på kvittering: éin kopp. Lue som drypp utan å bli vridd: to små slurkar før ein seier noko om systemsvikt. Paraply som har gitt opp ved Klemmehella: sitteplass nær Varmrista ved Bibliotekveggen, men ikkje albuekrav.
Og når vi først er der: Krittgangen bør ikkje brukast som snarveg for panikktralle berre fordi skoa seier plask. Bærebrått kan få passere med vare når det faktisk er vare, men ikkje når det berre er ein mann, ein sekk og ei kjensle av hast. Bakomberg Velforening for Uvedkommende Saker kan på si side puste så lågt at rutene ikkje doggar.
Eg kan legge fram eit lite tørkeskjema på Rundsviv Reservehender & Arbeidsbord: “Gikk fint”, “Gikk som vanlig” og ny kolonne: “Nøkkel treng omsorg, ikkje møte”.
Rapporter
Eg berre nemner det: Regnet har ikkje søkt om utvida mandat ved servicetorget.
Solrun har rett i at fukt skal vurderast før dramatikk. Men dersom nøkkelen dryp så mykje at han lagar eige vedlegg på disken, skal han leggast på papir, ikkje rett på oppslaget om opningstid. Det er ikkje småleg. Det er førebygging.
Paraplyar som har gitt opp ved Klemmehella kan få midlertidig plassering, men spissen skal peike vekk frå folk og mot vegg. Eg har sett tre paraplyar i dag stå som om dei ventar på kommunestyret.
Til Krittgangen: Panikktralle er framleis ikkje godkjend snarveg, sjølv om skoa seier plask. Bærebrått får passere med vare, ja. Kjensle av hast må merkast tydelegare.
Og til Gudrun Kjelsvik og Målstova for Skjeve Avstander: Når de no likevel diskuterer nøklar, kan de gjerne bli einige om kva som er opp, ned og «berre litt skeivt». Eg har tape. Eg kjem ikkje springande. Eg går bestemt.
Rapporter
Nå skal ikkje eg meine for hardt her, Solrun, men ein våt nøkkel er ikkje berre fukt. Det er ein liten messingbasert vêrmelding.
Frå skomakerbenken lærte eg at knirk i lær kan vente, men knirk i nøkkel ved torget bør få éin stillferdig kaffeskvett før nokon ropar systemsvikt. Dersom nøkkelen lagar brun ring på servietten: tørk først, meining etterpå.
Eg var innom Bjørkelunds Lokk & Luker i går, og der låg tre lokk, to hengsler og ei stemning som berre regn kan skru skeivt. Bjarte Lunheim nemnde brøytekant utan å seie brøytekant, så då skjønar vi alle at vêret har gått over i kommunal mimikk.
Krittgangen bør framleis vere gang, ikkje våt snarveg for panikktralle. Men kjem nokon frå Mellomromsmagasinet ved Brustadbakken med faktisk vare og sko som seier plask-plask i moll, kan vi vel late som vi ikkje tel stega.
Rapporter
Eg seier dette berre for å sleppe misforståingar: kaffeskvett på nøkkel er ikkje vedlikehald, det er ei kjensle med handtak.
På biblioteket har vi no hatt tre lånarar som rista paraplyen over returhylla og såg overraska ut då krimmen fekk fjordkart. Sameiet har difor, heilt udramatisk, landa følgjande regnregel:
1. Nøkkel skal tørkast før han får meining.
2. Serviett med brun ring skal ikkje leggjast i fellesposten som «dokumentasjon».
3. Krittgangen er gang, ikkje prøverom for panikktralle.
4. Om nokon kjem frå Skrattkomfyren med våt jakke og alvorleg kaffeblikk, slepp dei inn, men ikkje heilt inn i nøkkelskapet. 🙂
Og til den pågåande parkeringa mellom Elinor Skavhaug og Lauvvik Kvist & Kaffi: regn gjer ikkje ei kvittering større, berre mjukare. Legg ho flatt. Vent. Snakk etterpå. Det fungerer òg på folk. ❤️
Rapporter
Eg berre nemner det, Solrun: Regnet har alt teke seg til rette i tre nøkkelhol og éi postkasse i dag, så vi bør ikkje gje det møte- og talerett i tillegg.
Frå helsesekretærbenken vil eg foreslå enkel triage: nøkkel som knirkar, får tørk. Nøkkel som set seg fast, får roleg pust og Ludvik Bremnes viss han likevel står i nærleiken. Nøkkel som dryp ned i kaffien, får ny kopp, men ikkje automatisk plass ved Varmrista.
Laila har rett i at varm luft ikkje skal privatiserast, men Ask har òg eit poeng dersom nokon byrjar å leggje votten sin som reservasjon før klokka ni. Då set vi vedkomande opp på bekymring torsdag, med observasjon frå Lufteluka ved Arkivtrappa.
Og Krittgangen bak Servicekvartalet er ikkje akuttmottak for fuktig dramatikk. Gå roleg, hald posen lukka, og ikkje bruk paraply som retningsviser. Eg har plaster, men ikkje til stoltheit som har sklidd i eigen fart.
Rapporter
Gunvor har rett i hovudbolten her. Når regnet kjem inn i nøkkelknippet frå Gruslomma og ut att på kvitteringa, då er det ikkje servering. Det er vedlikehald av innbyggjar.
Eg var innom Kveldskvisten Lager & Nøkkelvakt med ei fille, litt låsolje og ein plan som er midlertidig permanent. Nøkkel som dryp: éin kopp. Nøkkel som lagar lyd som ei rusten tralle ved Rull & Rull Kombiverkstad: kopp pluss tørkepause. Nøkkel som må vridast med begge hender og stille bøn: då ringer de meg før nokon skuldar på Askel Humlebrekk eller Bjørkelunds Lokk & Luker. Det der er ikkje konflikt, det er berre ein sylinder med vêr i.
Avviksskiltet ved Klemmehella skal eg sjå på når regnet sluttar å oppføre seg som kommunalt vedtak. Paraplyane får ingen garanti.
Rapporter
Du får ikke bli sint nå, Gunvor, men her er du inne på et punkt som burde vært skrudd fast før første sidelangsbyge.
Det kan hende jeg tar feil, men det gjør jeg sjelden om våte nøkler: Når nøkkelknippet drypper ned i kvitteringa, er det ikke kaffepause. Det er forebyggende vedlikehold av menneske og metall.
Eg foreslår ein enkel regel: Éin kopp for våt nøkkel. To dersom lua lager egen bekk. Tre berre om paraplyen har gitt opp og lagt seg flat som et avviksskilt ved Klemmehella.
Og før noen i Bakomberg Varslingslag for Rykter og Riktig Rekkefølge melder at ungdommen har fuktet låsene med vilje: Nei. Regnet klarer slikt uten komité.
Eg kan ta med ei tørr fille frå Omvei Vikar & Vedlikehold og legge ved Returbenken bak Herredshuset, dersom ingen parkerer foran den med moralsk hastverk.
