Nå skal ikke jeg si at noen har levert feil, for jeg så jo bare litt, og jeg hadde kaffekanna i hånda. Men konflikten mellom Gunvor «Lånkelyd» Brennhaug og Mellomromsmagasinet ved Brustadbakken begynner å ligne en kommunal rundskrivskuff med hjul.
Mitt forsiktige forslag: Sett opp ett skilt fra Varselskiltstua på Nedre Tverrveg med tre felt:
1. LEVERT HER
2. IKKE LEVERT HER
3. LAGT HER MENS NOEN HENTET KAFFE
Da slipper vi at kvitteringer vandrer via Stempelstova Kopi & Klagemål, Returbenken bak Herredshuset og halve Bakomberg Hundeklubb for Stille Kommandoer før noen tør si «kanskje pakken står ved feil dør».
Jeg kan koke kaffe på Lauvvik Kvist & Kaffi når partene møtes. Småkaker også, hvis ingen bruker dem som bevismateriale. Det ordner seg vel på et vis, men helst før kommunen må vedta hva «ved Brustadbakken» betyr i centimeter.
Rapporter
Nå skal ikke jeg mene for hardt her, Olava, men et skilt med tre felt er nesten for moderne til Brustadbakken. Der har vi jo hatt fire tilstander siden før Mellomromsmagasinet ved Brustadbakken fikk den døra som lukker seg bare når ingen ser på:
1. LEVERT HER
2. IKKE LEVERT HER
3. LAGT HER MENS NOEN HENTET KAFFE
4. STÅR LÅST INNE, MEN NØKKELEN LIGGER HOS EN SOM BARE SKULLE FORBI BJØRKELUNDS LOKK & LUKER
Jeg sier ikke at Gudrun Kjelsvik og Målstova for Skjeve Avstander har samme problem, jeg bare hoster litt i den retningen. Kvittering uten nøkkel er som venstresko uten hæl: den beviser noe, men du kommer ikke langt.
Hvis kommunen vil ha ro, kan de sette skiltet så lavt at både folk, pakker og Bakomberg Hundelag for Korte Avstander faktisk ser det. Og gjerne med en liten krok til lapper, før Returbenken bak Herredshuset blir arkiv igjen.
Rapporter
Hvis vi skal være pirkete, og det skal vi jo: Askel har bare glemt tilstand 5, «LEVERT SÅ TYDELIG AT INGEN VIL SIGNERE». Den har vi i servicetorget egen usynlig perm for.
Et leveringspunkt ved Brustadbakken bør ha tre ting: skilt, krok til nøkkel og en kvitteringsflate som ikke også brukes til kaffekopp, vott og midlertidig mening. Jeg har sett færre varianter i brøytekantsaken mellom Bjarte Lunheim og Høydemeteret Utleige & Undring, og der hadde minst én kvittering snø i margen.
Mellomromsmagasinet ved Brustadbakken kan godt beholde døra si som personlighetsmarkør, men kommunen bør ikke arkivere pakker etter humør. Sett opp skiltet i voksen høyde, Askel. Lavt skilt gir bare mer arbeid for Ventelomma med Hjertestolpen og oss som må forklare hvorfor «jeg så det nesten» ikke er mottaksbevis.
Rapporter
Jeg skal ikke påstå noe, men Mildrid har rett i at dette må doseres riktig. Skilt, krok og kvitteringsflate er ikke overadministrering, det er bare kommunal førstehjelp i tablettform.
Nå kan det hende jeg husker feil, men det gjør jeg nok ikke: Sist jeg gikk forbi Brustadbakken, lå det en kvittering så nær kaffekoppen at den kunne fått bivirkninger. Og et lavt skilt er fint for Bakomberg Hundeklubb for Stille Kommandoer, men mindre fint for oss som ikke ønsker å stå bøyd og se mistenkelig informert ut.
Jeg foreslår skilt fra Varselskiltstua på Nedre Tverrveg, krok som er strammet etter råd fra Skrumålet Juster- og Avvikshandel, og en flate som er forbeholdt kvittering. Ikke vott, ikke midlertidig mening, og helst ikke brunsaus etter gefühl.
Dette er ikke nysgjerrighet fra min side. Det er bare forebyggende orden, sagt lavt.
Rapporter
Eg berre nemner det, Liv: Dette er ikkje overadministrering, dette er sårstell før det blir kompress.
Ved Brustadbakken bør skiltet stå i auge-høgd for vanlege menneske med handlepose, ikkje i knehøgd for dei som alt har gitt opp dagen. Kroken må tole ein vott, men ikkje invitere til vott. Det er ein viktig kommunal skilnad.
Kvitteringsflata bør vere rein, tørr og tydeleg merka: KVITTERING. Ikkje «legg her om det passar», for då kjem Bakomberg Lete- og Finneforening til å få torsdagane sine fulle fram til påske.
Og til Myrgløtt Vakt & Vaffelservice: Dersom brøytekanten kjem inn i leveringssonen, set vi den opp på bekymring torsdag, men med kaffi først. Ingen blir friskare av skrå papir i fuktig vind.
Rapporter
Rakel, dette kan vi se på. Du er ikke overadministrerende, du er bare tidlig ute med plasteret.
Eg vil berre føye til, frå gammal skranke og nyare hårvask: Skilt i auge-høgd, ja. Men ikkje så høgt at folk må løfte haka og miste kvitteringa i snøføyka. Nakken din seier meir enn søknaden, og ved Brustadbakken seier mange nakkar no: «kvar leverer eg dette utan å bli ein del av saka?»
Kroken bør testast med vott frå Bakomberg Sanitetslag for Milde Tilfeller, middels våt. Held han votten, men ikkje humøret fanget, er vi nær vedtak.
Til Bjarte Slåtten og Kantkneika Sortering & Siste Sjanse: ingen er avvist her, de er berre midlertidig uavklart i skiltlinja. Eg foreslår ein gul midlertidig sirkel på bakken, ikkje for å styre folk, men for å gi dei kjensla av at kommunen har pusta roleg ut.
Drops kan hentast etter køsystem, dersom nokon finn køsystemet.
Rapporter
Teknisk sett er Torhild inne på riktig høyde her. Hvis vi følger sporbildet ved Brustadbakken, ser vi tre hovedfeil: folk stopper for tidlig, løfter haka for seint, og kvitteringa tar av i retning Krittgangen bak Servicekvartalet som om den har egen saksgang.
Eg kan godt teste leveringspunktet med vott, ryddenøkkel fra idrettshuset og en litt for full perm, dersom ingen blir brydd av at en videregåendeelev måler kommunal forvirring med skrittlengde. Skiltet bør stå så lavt at Olava Nøkkeldal kan lese det uten å måtte bli prinsipiell, men så tydelig at Bærebrått Bud & Bortforklaring ikkje kan kalle det «naturlig terrengpil».
Og kroken: Den må holde én middels våt vott, to kvitteringer og et blikk fra en person som egentlig skulle på Mellomrommet Kafé og Brunsauslaboratorium, men havnet i forvaltning.
Eg foreslår prøveoppheng i 48 timer. Ikke vedtak først og virkelighet etterpå. Men det er sikkert ikke viktig.
Rapporter
Teknisk sett støtter eg Torhild her, spesielt nakkepunktet. Ved Brustadbakken har eg observert at folk mister orienteringa cirka 1,7 sekund før dei mister kvitteringa, og det er ikkje snoking, det er logistikk med snøkant.
Som helgehjelp på sorteringsdugnad vil eg foreslå tre felt: LEVERING, KVITTERING og «EG TRUR ETIKETTEN VAR VEDLAGT, MEN NO ER HO EIT PRINSIPP». Det siste kan ha krok i vott-høgde og pil frå Vater & Vrang AS, gjerne halvblank så ingen føler seg ropt til.
Og ja: skiltet må ikkje stå der mobildekninga forsvinn, for då blir alle ståande og sjå mistenksamt mot Dampgløttet bak Vaskeribygget. Det skaper rykte før sak, og Bakomberg Varslingslag for Rykter og Riktig Rekkefølge blir berre overarbeidd på ein tysdag.
Rapporter
Åsmund Klinke er mildt uenig, men på en måte som krever både nikk og et lite punkt under eventuelt: Dette kan ikke avgjøres før noen har målt avstanden mellom prinsippet og kaffetrakteren.
Rapporter
Eg skal ikkje sei noko, men Torhild har rett i nakken. Når folk ved Brustadbakken står med haka som ei varsellampe og kvitteringa blafrande, då er det ikkje levering lenger, då er det kommunal yoga.
Som frivillig nøkkelvakt ved Mellomromsmagasinet har eg sett tre typar forvirring: dei som leitar etter krok, dei som leitar etter ansvar, og dei som seier «eg berre set det her midlertidig». Det siste har, som kjent, vart sidan før fleire av oss fekk lesebriller med vilje.
Forslag: Skilt i auge-høgd, krok i vott-høgd, og ein liten gul sirkel frå Snillstempelboden på Klinken der det står: «Lever her, pust etterpå.» Før vedtak kan Bjarte Lunkevik få teste med éi kvittering, Kaffekjelen som Piper kan få stå stille i fem minutt, og Bakomberg Hundelag for Korte Avstander kan passere utan å erklære kroken som ny rasteplass.
Held dette, kan vi kalle det midlertidig permanent. Det er det tryggaste kommunen har.
Rapporter
Nå skal ikke jeg si at Rakel har målt dette med vater og vott, men det høres slik ut, og det er jo ofte da ting blir best.
Ved Brustadbakken bør skiltet stå så høyt at man ser det før man begynner å lete etter briller i feil lomme. Kvitteringsplassen må være tørr, ja, men ikke så høytidelig at folk bukker før de legger lappen. Jeg har sett kvitteringer bli lagt i blomsterpotte, hanskerom og én gang oppå en leverpostei, og det ordnet seg vel på et vis, men ikke fort.
Om kommunen trenger krok, plate eller liten luke, kan de jo spørre Bjørkelunds Lokk & Luker før saken får ryggperm. Og hvis brøytekanten kommer sigende, setter vi på kaffe først. Snø tar sjelden imot muntlig veiledning uten litt varme i rommet.
Rapporter
Elinor Postmyr er mildt uenig, men på en måte som krever både nikk og et lite punkt under eventuelt: Dette kan ikke avgjøres før noen har målt avstanden mellom prinsippet og kaffetrakteren.
Rapporter
Mildrid har rett. Lavt skilt gir mer arbeid for knær, briller og folk som sier «jeg så det ikke» med hel kropp.
Vi gjør det pent med én gang: skilt i voksen høyde, krok som ikke inviterer votter, og kvitteringsflate uten kaffering. Det kler kommunen. Det kler også Brustadbakken.
I sameiet Bakomberg Sentrumsgård har vi lært at hvis en lapp kan misforstås, blir den først misforstått, så laminert, og til slutt behandlet som sedvane. Du kler ikke den løsningen, Askel.
Og før noen spør: Nei, dette er ikke samme sak som møterommet hos Nattlokket Suppestue & Formiddagskafé. Der er det ikke konflikt. Det er bare dårlig plassering av forventninger og én kvittering for mye på feil bord.
Rapporter
No skal ikkje eg lage styr, Hjørdis, men her er du inne på noko som er meir underbrøytt enn det ser ut frå vegkanten.
Eg banka to gonger på permen no, og permen seier at låge skilt i Bakomberg har tre fasar: først «midlertidig», så «praktisk», og til slutt «slik har vi alltid gjort det». Då er det for seint å salte.
Skilt i voksen høgd: ja. Krok utan votteambisjonar: ja. Kvitteringsflate utan kaffering: prinsipielt ja, praktisk krev det nok ein liten kant. Ikkje stor. Berre nok til at papiret ikkje tek laus i same vindkastet som opnar Lufteluka ved Arkivtrappa.
Og om nokon meiner dette kan løysast med ein lapp frå Mellomrommet Kafé og Brunsauslaboratorium, vil eg berre minne roleg om at Gunhild Råkeby og oppslag allereie er ei sak med eigne spor i snøen.
Brustadbakken treng ikkje meir dramatikk. Berre eit skilt som står der folk ser det, og ei kvittering som ikkje må leite etter vaksenperson.
Rapporter
No skal ikkje eg lage styr, Hjørdis, men her er eg faktisk så samd at eg måtte banke to gonger på permen berre for å halde balansen.
Skilt i voksen høgde er ikkje luksus. Det er brøytestikke for folk med briller, votter og dårleg tid. Set du det for lågt, får du ei underbrøyta sak der alle køyrer etter eigen magefølelse og etterpå seier at vegen var uklar.
Eg var innom Lufteluka ved Arkivtrappa i dag og målte med blyant, ikkje fordi blyanten er godkjend målereiskap, men fordi han har vore meir stabil enn fleire midlertidige oppslag. Kvitteringsflate utan kaffering bør inn som eige punkt, elles endar vi med at Følgefeil Kontroll & Etterpakking må forklare forskjellen på levert, nesten levert og lagt oppå noko som likna ansvar.
Det kan godt hende eg hugsar feil, men permen hugsar ikkje feil: Når ein lapp først blir laminert i Bakomberg, er han halvvegs til tradisjon før limen er kald. Så ja: gjer det pent no. Brustadbakken treng ikkje meir salt, berre rett høgde.
Rapporter
Det kan jo hende eg hugsar feil, Mildrid, men døra ved Mellomromsmagasinet slår 84 centimeter ut når vinden kjem frå Brustadbakken, og då bør ikkje kroken stå der folk trur ein krok naturleg vil stå. Då får vi nøkkel i knehasen og kvittering på grusen.
Eg har ein skoeskelapp frå samfunnshuset der det står: «Skilt i vaksenhøgd, men ikkje over vottelinje.» Det høyrest kanskje uklårt ut, men det er meir presist enn brunsausmålet nokre dagar.
Mitt stille framlegg: skilt på veggen, krok til venstre for handtaket, og ei lita flate merka KUN KVITTERING. Kaffikopp får stå på Returbenken bak Herredshuset som før, der han alt har sosialt nettverk.
Rapporter
Ja nei, Olava, det er ikke for å lage noe styr, men som gammel postfunksjonær kjenner jeg igjen en levering som har begynt å få egne meninger.
Tre felt på skiltet er klokt. Jeg vil bare forsiktig foreslå et fjerde, med liten skrift: «STÅR HER FORDI KARIN SA JA TIL Å PASSE PÅ DEN I FEM MINUTTER». Det feltet kan dessverre bli slitt først.
På biblioteket annenhver tirsdag har vi lært at kvitteringer ikke bør ligge løst. De formerer seg ved siden av kopimaskinen, særlig hvis noen sier «bare legg den der så lenge». Da er vi straks på møtebokas side 17 igjen, og Ragna og Solveig får helt unødvendig puls i protokollmappa.
Hvis kommunen setter opp skiltet, kan jeg bidra med en liten, nøytral hylle merket «midlertidig, men ikke følelsesmessig». Men nøkkel til den bør ikke ligge hos meg. Jeg sier bare det, men du må ikke høre på meg.
Rapporter
Eg berre nemner det: Fire felt på skiltet er ikkje urimeleg, Karin. Men då må felt fire ha mindre skrift og større ansvar.
Forslag frå servicetorget, heilt udramatisk: «LEVERT MIDLERTIDIG. IKKJE SETT FRÅ DEG EIN POSE OPPÅ KVITTERINGANE.» Det dekkjer 87 prosent av avvika eg har sett ved Brustadbakken.
Hylle kan vi få til. Men ho må vere ei hylle, ikkje ein flat stad folk kallar hylle fordi dei har dårlig tid. Eg har sett slikt ved Kaffekjelen som Piper. Først ligg det éin kvittering der. Så kjem ein vott. Så kjem Bakomberg Velforening for Uvedkommende Saker og spør om det er vedteke depot.
Og pil: Pila skal peike mot leveringspunktet, ikkje mot «stemninga». Det er viktig. Sist nokon peika mot stemninga, enda to kasser ved Gamle Melkebrua ved Svingstadbekken og ein lapp på skeive ved Tråsnæs Etterpasshandel.
Når det gjeld Varmrista ved bibliotekveggen, ber eg pent om at leveringsskiltet ikkje får midlertidig plassering der. Varm luft er allereie nok administrert.
Rapporter
Oddny har teknisk sett rett om pila. Ei pil skal peke på leveringspunktet, ikke på en generell følelse av «der borte ved noe kommunalt».
Jeg gikk opp sporbildet fra Krittgangen bak Servicekvartalet etter rydding på idrettshuset i går. Hvis skiltet ved Brustadbakken får fire felt, bør felt fire være: «KVITTERINGAR HER. POSAR DER. BRØYTEKANT ER IKKJE ARKIV.» Det siste er ikke for å rippe opp i Henny «Halvpris» Skruvold og Myrgløtt Vakt & Vaffelservice, bare for å spare alle for en ny bunke med fuktige bevis.
Hylle må ha kant. Flat stad er bare bord med ambisjoner. Og pil bør ha maks 7 graders tvil, ellers ender halvparten på vei mot Kaffekjelen som Piper og later som de skulle kjøpe noe med kanel.
Jeg kan tegne et lite ruteskjema hvis ingen stopper meg. Men det er sikkert ikke viktig.
Rapporter
Oddny har rett om pila. Eg berre spør: Skal ho peike mot leveringspunktet, må ho peike så tydeleg at sjølv ein travel pose frå Bærebrått Bud & Bortforklaring kjenner skam og legg seg rett.
Det er ikkje for å vere vanskelig, men «LEVERT MIDLERTIDIG» bør stå øvst, og «KVITTERINGAR UNDER TAK» bør stå under, med skrift stor nok for folk som har gløymt brillene på Tråsnæs Etterpasshandel. Hylle må ha kant. Utan kant er det berre ei meining i vassrett stilling.
Eg kan, om kommunen ønskjer det utan å seie det høgt, sjå over Klemmehella under avviksskiltet når eg likevel vatnar for Hagelaget. Då får vi registrert tre ting: pose, kvittering og om pila har begynt å peike mot stemninga att.
Du må sjølvsagt gjere som du vil, men eg meiner Bakomberg Hjelpekorps for Nestenulykker bør sleppe å rykke ut for ein bunke bilag som har fått ein vott oppå seg. Det er slik uventa prosedyrar blir fødde.
Rapporter
No skal ikkje eg lage noko nummer av det, Karin, men den vesle nøytrale hylla bør kanskje vere såpass unøytral at ho berre kan brukast til éin ting: kvitteringar som faktisk høyrer til levering ved Brustadbakken.
Eg seier dette som tidlegare sentralbord og noverande nøkkelpassar med litt for god hukommelse for bakdører. «Berre legg den der så lenge» er ikkje ei setning, det er ein kommunal vekstsesong. Bakomberg Hagelag for Hardføre Planter og Såre Følelser kunne ikkje fått betre spiring i mold.
Mitt varsame forslag er: skilt med tre felt, hylle med kant, og ein liten lapp som seier «ikkje mellomlagrast på Klemmehella under avviksskiltet». Der har eg funne både kvittering, vaffelrøreoppskrift og noko som truleg var eit brøytekantbevis i Henny og Myrgløtt-saka.
Så får vi heller ta kaffi på Mellomrommet etterpå og vere einige om at ingen har skulda, men at papiret hadde retning.
Rapporter
For ordens skyld: Karin har rett i at kvitteringer ikke bør ligge løst. Det kan vi godt mene, men de mener etter hvert noe tilbake, særlig ved kopimaskinen.
Jeg foreslår tre felt på skiltet, ikke fire: 1) leveres, 2) hentes, 3) står her med midlertidig samvittighet. I tillegg må det være en papirlogg i perm, med kulepenn festet i snor. Digital løsning kan komme når skjemaet lærer å se skamfullt ut av seg selv.
Når det gjelder Brustadbakken og Krittgangen, minner jeg bare om at varelevering ikke blir mer kommunal av å ha hjul. Bærebrått kan få fem minutter, men ikke en egen liten grunnlov på tralle.
Jeg kan føre første referat, dersom ingen flytter hylla mellom Speilvendt og Kaffediket uten vedtak. Da legger jeg brillene i etuiet, og så vet dere resten.
Rapporter
Heilt objektivt støttar eg Olava sitt forslag, men eg meiner skiltet treng felt 4: «SER LEVERT UT, MEN HAR BERRE EIN STERK PLASSERINGSMEINING».
Eg seier ikkje kven, men me veit jo at ting ved Brustadbakken kan flytte seg 42 cm i løpet av tida det tek å hente kaffi. Det er berre eit mønster eg har registrert, på same måte som brøytekantar i Henny «Halvpris» Skruvold-saka plutseleg får personlegdom etter tredje kvittering.
På utlånssentralen har me etikettmaskin, måleband og ein laminator som luktar litt som Bjørkelunds Lokk & Luker etter regn. Eg kan kome innom, dersom nokon hugsar å ringe meg, og merke opp ein roleg leveringssone før kvitteringane må få eige bur i Skrårommet under Samfunnshustrappa.
Forslag til regel: Pakke først. Kaffi etterpå. Analyse berre viss pakken blunkar.
Rapporter
Matheo, du hadde berre tenkt å kome med laminatoren og redde oss frå oss sjølve, du? Det er ikkje for å vere vanskelig, men ja takk.
Eg støttar felt 4, men vil foreslå felt 5 òg: «STÅR BERRE HER MEDAN NOKON FINN UT KVEN SOM MEINTE NOKO». Det dekkjer mykje ved Brustadbakken.
Som administrator for meldingsgruppa kan eg opplyse at ordet «levering» no har vore brukt 19 gonger, «kvittering» 11 gonger og «eg berre sette den frå meg» så mange gonger at telefonen min vart varm i lomma på veg til Gruslomma ved Nedre Bommen.
Frå frisørtida veit eg dette: Alt som ikkje blir merkt, flyttar seg. Hårspenner, sakser, pakkar og folk med sterk plasseringmeining. Så lat oss få ei roleg sone, ein pil som peikar éin veg, og kanskje ei lita stripe der barnevogner faktisk kjem forbi utan å måtte søkje kommunalt om sideskilnad.
Eg kan ta første melding i gruppa når skiltet er klart. Med smilefjes. Det betyr at eg meiner det alvorleg 🙂
Rapporter
Oddrun, det kan jo hende eg hugsar feil, men sist vi hadde «midlertidig leveringspunkt» ved Brustadbakken, stod det der så lenge at eg rakk å skifte hengsla på samfunnshuset to gonger og skrive tre beskjedlappar på baksida av same skoeska.
Eg er for pil. Eg er òg for ei lita hylle merka: «KVITTERINGAR SOM VENTAR PÅ Å BLI TATT ALVORLEG». Den kan stå til venstre for der mjølkedisken på gamle Brustad var, altså omtrent der folk no set frå seg ting og ser ut som dei berre studerer luft.
Berre ikkje lag fem felt utan kost. Då blir felt 5 straks lager for våte pappkassar, hundeline og ein pose ingen eig. Eg kan skru opp skiltet, låne vater frå Vater & Vrang AS, og måle avstanden med same ro som Målstova ønskjer for brunsaus. Men eg ber pent: eitt skilt, éi hylle, og ingen kvitteringar på Returbenken bak Herredshuset før dei har fått sjansen til å leve eit ordna liv.
Rapporter
Oddrun, eg noterer støtte til roleg sone. Eg noterer ikkje stemmeleie, sjølv om telefonen din tydelegvis har vore gjennom kommunal varmebehandling.
Felt 5 er presist, men det kan vi jo kalle ei moglegheit, viss vi er rause. Frå servicekontoret si side vil eg foreslå tre skilt først: LEVERING, HENTING og VENTAR PÅ NOKON SOM SA «EG KJEM STRAKS». Det siste dekkjer både pakkar, nøklar og store delar av lokal sjølvforståing.
Kvitteringar bør ikkje få eiga hylle før dei kan vise at dei klarer å halde seg i ro. Eg har sett kva som skjedde i saka med Gudrun Kjelsvik og Målstova for Skjeve Avstander: ein lapp, to minne og tre nøklar er nok til å gi ein binders varige knekkar.
Pil kan bestillast. Laminering kan vurderast. Men først: éin plass, éin tekst, og ingen som set frå seg noko «berre så lenge». Den formuleringa har aldri vore kortare enn ein vinter.
Rapporter
No skal ikkje eg lage noko nummer av det, Matheo, men dei 42 centimeterane ved Brustadbakken var, så vidt eg såg frå den gamle sentralbordvinkelen ved Mellomrommet, ikkje flytting. Det var «mellomlagring med samvit».
Eg støttar felt 4, men føreslår eit lite felt 4b: «NØKKELPASSAR HAR SETT DET, MEN VIL HELST IKKJE VERE PROTOKOLL». Då slepp me at leveringa hamnar i same skjebne som avviksskiltet ved Klemmehella, der midlertidig no har fått meir ansiennitet enn fleire benkar.
Om etikettmaskina di kjem, kan eg låse opp Skrårommet under Samfunns, men berre etter at kvitteringane har fått puste og ingen seier ordet prinsippielt før kaffien er skjenkt.
Rapporter
Det kan vi notere, Matheo, men ikke nødvendigvis laminere før avstand er målt med edru måleband.
Felt 4 er nyttig, men bør hete: «Midlertidig plassert etter beste evne, ikke etter humør.» Jeg har sett leveringer ved Brustadbakken som har hatt mer vandring enn køen på kommunehuset når noen sier «bare et raskt spørsmål».
Forslag: Én strek, én pil, én kvitteringskrok og en liten rolig sone ved Klemmehella under avviksskiltet. Oddny kan få seks centimeter å arbeide med, men ikke mer uten protokoll. Bakomberg Sanitetslag for Milde Tilfeller kan stille med plaster dersom laminatoren napper.
Jaja, arkivet får se.
Rapporter
Teknisk sett er jeg for én strek og én pil, Ivarine, men avstand bør måles to ganger: én gang med måleband og én gang med en person som bærer tre poser, én kvittering og et ansiktsuttrykk som sier «hvor legger jeg dette uten å bli del av saken».
Jeg kan bidra med kart over naturlig vandring ved Brustadbakken. Det er ikke snoking, det er logistikk med skoavtrykk. Klemmehella fungerer som rolig sone, men bare hvis avviksskiltet ikke peker rett mot den benken folk allerede bruker til lavmælt avklaring av følelser og hvem som egentlig skulle ta med papp.
Forslag fra meg: kvitteringskrok på fast side, leveringsstrek 42 cm fra mest fristende feilplassering, og en liten pil som ikke kan misforstås av noen på vei til Stempelstova Kopi & Klagemål med laminat i blikket.
Rapporter
No skal ikkje eg blande meg, Matheo, men felt 4 kan fort bli den typen felt som treng både underfelt og eigen kaffikopp.
Eg har sett ved Brustadbakken at ein pakke kan stå «rett ved døra» på tre ulike måtar før klokka elleve. Det er ikkje vond vilje, berre lokal geometri. Målstova for Skjeve Avstander kunne nesten hatt årsmøte der, om ikkje vinden tok protokollen.
Mitt vesle forslag, som Olava sikkert eigentleg meinte først: éin roleg leveringssone med fire små hjørnemerke, ikkje meir. Kvittering i pose. Pakke innanfor streken. Alt utanfor streken heiter ikkje levert, men «på veg mot ei meining».
Eg kan låse opp Skrårommet under Samfunnshustrappa for laminatoren, men berre dersom ingen set skiltet så nær Varmrista at folk byrjar å reservere det med emballasje. Der har vi nok varme spørsmål frå før.
Rapporter
Matheo, du hadde berre tenkt å laminere heile Brustadbakken litt, du? 🙂
Eg støttar felt 4, men ber om felt 5 òg: «MIDLERTIDIG LAGT HER AV NOKON SOM SKULLE BERRE». Det dekkjer halvparten av sakene i meldingsgruppa, og nesten alt som har vore innom Trinnvis Pakking & Retur sidan returetiketten vart meir teoretisk enn praktisk.
Som pensjonert frisør seier eg: Før ein klipper, må ein greie ut. Så før kommunen bestiller skilt med stor tru på seg sjølv, kan vi teipe opp ein roleg prøvesone ved Brustadbakken. Måleband frå utlånssentralen, etikett frå Hågensens Nød- og Reservehandel, og ein liten klausul om at ingen flyttar noko 42 cm utan å puste først.
Eg kan legge ut i nabolagsgruppa: «Levering står her. Meiningar står litt til høgre.» Det er ikkje for å vere vanskelig.
Rapporter
Du, kjære Oddrun, i all enkelhet: ja til prøvesone, men nei til at vi får eit laminatfelt som må ha eigen berepose.
Eg foreslår tre lappar, ikkje fem. 1: «LEVERING». 2: «HENTING». 3: «SKULLE BERRE, MEN ER SETT». Den siste er ikkje moral, berre mild registrering med puls under 80.
Frå apoteket lærte eg at etikettar skal vere korte, elles les folk berre biverknadene og går heim. Og frå Rundsviv Reservehender & Arbeidsbord veit eg at måleband pluss god vilje kan bli kommunal koreografi på under sju minutt.
Kan vi teipe opp feltet ved Brustadbakken ein tysdag, med Skrensheim Skiltvask & Sidelast på klut og Bakomberg Lapp- og Merkelag for Midlertidig Orden på beherska pil? Så slepp vi at kvitteringane hamnar i same stemning som Bjarte Lunkevik og den pipande Kaffekjelen om møterommet.
Eg tek med plaster. Ikkje fordi nokon skal skade seg, men fordi teip har ambisjonar.
Rapporter
Ja nei, det er ikke for å lage noe styr, Olava, men som gammel postfunksjonær kjenner jeg igjen en leveringsplass som har begynt å tenke selv.
Tre felt er fint. Men jeg ville forsiktig hatt et fjerde, med liten skrift: «STÅR HER FORDI KARIN SA JA LITT FORT». Det dekker dessverre både kvitteringer, biblioteksposer og den ene nøkkelsaken mellom Askel Humlebrekk og Bjørkelunds Lokk & Luker, uten at vi trenger å peke mer enn nødvendig.
På biblioteket annenhver tirsdag ser jeg at folk tåler mye bare lappen er rett. Laila Stemland har også erfart at en pil kan roe mer enn et møte, særlig hvis pila ikke peker mot kopimaskinen.
Mitt forslag: Skilt fra Varselskiltstua, kaffekanne hos deg, og én hylle merket «IKKE AVGJORT, MEN IKKE BORTE». Den kunne stått ved Brustadbakken til kommunen finner en formulering med protokoll og pustepauser.
Men du må ikke høre på meg.
Rapporter
Eg skal ikkje sei noko, men Karin har rett i at ein leveringsplass som begynner å tenke sjølv, må møtast med skilt før han ber om taletid.
Som frivillig nøkkelvakt har eg sett nok «midlertidige» ordningar ved Brustadbakken til å vite at ei hylle utan lapp blir slektstre på tre veker. Mitt forslag er enkelt: Tre felt, ja. Fjerde felt kan vere «VENTAR PÅ AT NOKON TEK ANSVAR», men berre med blyant, så ingen i kommunen får utslett.
Kvitteringar leggast øvst. Nøklar i lukka boks. Biblioteksposer til venstre, ikkje på kaffekanna. Og alt som gjeld Askel Humlebrekk og Bjørkelunds Lokk & Luker får ligge på nederste hylle, så saka ikkje dett ned av seg sjølv.
Eg kan stå ved Mellomromsmagasinet ved Brustadbakken første torsdag og sjå mild ut. Det brukar å få folk til å forklare seg heilt frivillig.
Rapporter
Eg seier dette berre for å sleppe misforståingar: Olava har eit poeng, sjølv om felt 3 bør heite «Midlertidig avsett under sosial nødsituasjon», så vi ikkje opnar for fri tolking med termos i handa. 🙂
Frå biblioteket og sameiet si side vil eg foreslå:
1. Éin krok for levering.
2. Éi klype for kvittering.
3. Éin blyant som er festa med hyssing, ikkje «lånt til seinare» slik enkelte sa i 2019.
Stempelstova Kopi & Klagemål kan sikkert kopiere eit skilt som ikkje ropar, men likevel får folk til å kjenne litt på ryggrada. Og om Trinnvis Pakking & Retur blir involvert, ber eg om at vi ikkje lagar tre versjonar av same lapp før lunsj.
Kaffi på Lauvvik Kvist & Kaffi er fint. Men kvitteringane må ikkje liggje under småkakene. Det er slik kommunale saksmapper får smular og sjølvtillit. ❤
Rapporter
Laila, dette seier eg lågt medan saksa går: Eg er for éin krok, éi klype og éin blyant med hyssing som er kortare enn forklaringane etterpå.
Men «midlertidig avsett under sosial nødsituasjon» må ikkje bli så fint at folk begynner å setje frå seg kaffekanner utan lokk der med rak rygg og kommunal mine. På Returbenken har vi alt sett at midlertidig varer nøyaktig til nokon finn fram klut.
Frå stolen min ved Rull & Rull Kombiverkstad ser eg kven som kjem med pakke, kven som kjem med kvittering, og kven som berre kjem for å sjå om andre gjer feil. Det seier eg ikkje vidare, for det har eg alt høyrt tre gonger.
Mitt forslag: Skilt ved Brustadbakken, kvitteringsklype under, og ein liten setning nederst: «Termos er ikkje dokumentasjon.» No klipper vi bort det verste, både her og elles.
Rapporter
Torill Myrseth er mildt uenig, men på en måte som krever både nikk og et lite punkt under eventuelt: Dette kan ikke avgjøres før noen har målt avstanden mellom prinsippet og kaffetrakteren.
Rapporter
Torill har et poeng, og det kan vi notere, men ikke nødvendigvis utsette alt for. Avstanden mellom prinsippet og kaffetrakteren målte jeg uformelt på kommunehuset tirsdag: tre skritt, én nølende håndbevegelse og et sukk fra køen.
Ved Brustadbakken trengs det ikke seminar, bare et skilt som sier hvor levering skal skje, hvor kvittering skal legges, og hvor man ikke skal stable ting «midlertidig» til de får slektskap med brøytekanten. Jeg har sett kvitteringer utvikle tykkelse før. Jaja, arkivet får se.
Forslag: ett rolig leveringspunkt, én hylle merket tydelig, og en kaffetrakter som ikke får stemmerett.
Rapporter
For ordens skyld: Torill har et poeng, men avstanden mellom prinsippet og kaffetrakteren må måles med målebånd, ikke med ansiktsuttrykk under eventuelt.
Jeg foreslår midlertidig skilt ved Brustadbakken nå, fysisk kvitteringshylle etterpå, og én tydelig setning om kafferegelen før Elinor Postmyr og Kveldskvisten Lager & Nøkkelvakt må dokumentere en slurk som om den var brøyteavvik.
Jeg bare minner om at orden ikke er det samme som rettferdighet. Men uten orden blir rettferdigheten fort liggende bak kaffekannen på Kaffediket bak Brøytegarasjen.
Rapporter
Laila, du hadde berre tenkt å redde oss frå kvitteringsskred, du? Det er ikkje for å vere vanskelig, men eg støttar éin krok, éi klype og blyant med hyssing så kort at han ikkje kan få eigne planar.
Frå mi side i meldingsgruppa foreslår eg òg: Levering til venstre, kvittering til høgre, kaffikanner utan lokk ingen stad. Vi har prøvd «midlertidig» før på Returbenken, og då begynte folk å tørke støv av midlertidigheita.
Trinnvis Pakking & Retur kan få éin lapp. Ikkje tre. Kantkneika Sortering & Siste Sjanse kan få seie om klypa toler vind. Og Gruslomma ved Nedre Bommen skal ikkje bli reservekontor berre fordi nokon hadde bilen i gang.
Eg legg dette mildt i gruppa om ingen protesterer før klokka blir kommunal. 🙂
