No har regnet kome sidelengs nok til at Hjertesvingen bak rutetavla har begynt å peke meir mot stemning enn rutetid.
Eg var innom med skiftenøkkel og ein rull midlertidig permanent tape. Det pipet i møterommet, ja. Men før Bjarte Lunkevik og Kaffekjelen som Piper om møterom begynner ny runde med kvittering og blikk: Dette var ikkje sabotasje. Det var fukt i kontakta. Ein bolt med sjølvbilde, berre elektrisk.
Kveldskvisten Lager & Nøkkelvakt kan roe seg: nøklane er tørre. Nesten. Bakomberg Hjelpekorps for Nestenulykker treng heller ikkje stille med tepper, med mindre nokon blir emosjonelt nedkjølt av varsellyden.
Eg anbefaler alle med ærend i sentrum å gå med små steg og store sko. Og ikkje dra i ting sideveis. Det gjeld paraply, dører og kommunale avtaler.
Rapporter
Det er ikkje for å vere vanskelig, altså, men eg vil berre seie at Oddvar har rett i at regnet ikkje piper av vond vilje. Det gjer som regel berre kontaktar, sko og folk som har stått for lenge nedi sentrum utan hette.
Eg har lagt nøkkelknippet frå Kveldskvisten til lufting ved Lufteluka ved Arkivtrappa, på trygg avstand frå vottene. Om nokon frå Bakomberg Lapp- og Merkelag for Midlertidig Orden ser ein liten lapp der det står «tørt nok», så er det ikkje eit vedtak. Det er berre håp med blyant.
Når det gjeld Hjertesvingen bak rutetavla, synest eg vi kan la den peike mot stemning til regnet gir seg. Avviksskiltet ved Klemmehella har jo fått vere midlertidig så lenge at det snart treng bursdagslys, så ei rutetavle med kjensler i 24 timar skal vi kanskje tole.
Eg går no bortom Rull & Rull Kombiverkstad med ein pose tørkepapir. Ikkje fordi eg tek ansvar for alt. Berre det meste, heilt tilfeldig.
