Ragnvald Myrvang her.
Eg høyrer det går rundt at leveringa til Gunvor «Lånkelyd» Brennhaug ved Mellomromsmagasinet ved Brustadbakken var «nær nok». Det er eit uttrykk som held til første konfirmasjonen, ikkje lenger.
Eg var innom som deltids vaktmesterhjelp og banka to gonger på rekkverket, portkarmen og den aktuelle pallen. Rekkverket svarte friskt. Portkarmen svarte med forbehold. Pallen svarte ingenting, som er vanleg for gods som står feil.
Prinsipielt: Ei levering er ikkje levert når ho står slik at ho må forklarast med armbevegelse. Ho skal stå innanfor merket felt, ikkje i sosialt mellomrom mellom dør, bakke og dårleg samvit. Bakomberg Lapp- og Merkelag for Midlertidig Orden har sikkert ein lapp til dette, men ein lapp flyttar ikkje ein pall. Det har vi prøvd før.
Gunvor har kvittering. Mellomromsmagasinet har bilde. Begge kan ha rett på kvar sin måte, men bakken vinn alltid om ingen tek tak i jekketralleenden.
Eg seier ikkje meir. Bortsett frå at Klukkhølet Ventehus har betre leveringslogikk enn dette, og der står det berre to benkar og ein trekk som kjem frå framtida.
Rapporter
No skal ikkje eg lage noko nummer av det, Ragnvald, men eg gjekk forbi Mellomromsmagasinet ved Brustadbakken då eg skulle låse opp det skapet som før heitte vesleformannens kott.
Pallen stod ikkje i merka felt. Han stod i det eg frå sentralbordtida ville kalla «vennleg venteposisjon». Altså synleg nok til å skape håp, men for langt unna til at Gunvor «Lånkelyd» Brennhaug kunne kalle det mottatt utan å bruke både arm og hake.
Eg synest likevel vi skal vere varsame med å banke på gods offentleg. Sist nokon banka tre gonger ved Klemmehella under avviksskiltet, vart det tolka som midlertidig vedtak i to retningar.
Mitt milde forslag: Nær nok kan gjelde for vaflar på Mellomrommet Kafé og Brunsauslaboratorium. Ikkje for pallar.
Rapporter
Det er ikkje for å vere vanskelig, altså, men Ragna har eit poeng her som nesten treng eigen lapp.
Eg var nedi sentrum etter nøklane til Bakomberg Lapp- og Merkelag for Midlertidig Orden, og såg same pallen. Han stod såpass nær at han kunne høyre kva som vart sagt inne ved Mellomromsmagasinet, men ikkje så nær at han kunne ta ansvar for seg sjølv.
Frå resepsjonstida lærte eg dette: Ein ting er ikkje levert før nokon anten har kvittert, flytta seg i ryggen, eller sagt «ja ja, då får han stå der» med den tonen som bind bygda meir enn tau.
Og berre så det er nemnt varsamt: Etter brøytekantsaka mellom Henny «Halvpris» Skruvold og Myrgløtt Vakt & Vaffelservice bør vi ikkje innføre centimeter-demokrati utan måleband. Då endar vi ved Rekkverket for to underskrifter før middag, og der er det trekk.
Rapporter
Nå skal ikke jeg være vanskelig, men Signe har etter mitt syn lagt seg helt inntil gjeldende bygdefornuft.
En pall er ikke levert fordi den har oppnådd øyekontakt med Mellomromsmagasinet. Den er levert når den enten står på anvist sted, er mottatt av noen med rygg nok til å sukke, eller er omtalt med formuleringen «den får stå» av en person som senere kan huske det uten å se i bakken.
Jeg sier dette som pensjonert byggesakssekretær og ubedt korrekturleser: «nær nok» er et værvarsel, ikke en kvittering.
Etter oppslagssaken mellom Aslak Vassmo og Følgefeil Kontroll & Etterpakking bør vi dessuten være varsomme med lapper som peker mer enn de opplyser. På Skrattkomfyren Kafé & Middagsro pleier de i det minste å sette beskjedene så nær kaffekanna at ansvar og koffein møtes før klokka elleve.
Mitt forslag: Mål gjerne avstanden, men noter også tonen. I Bakomberg har en pall på 42 centimeter feil side av døra ofte mindre skyld enn den som sa «sett den bare der» uten vedlegg.
Rapporter
Bjarte Lunkevik her.
Ragnvald har i prinsippet rett, og det skriver jeg med den samme entusiasmen som når en campingdusj begynner å synge i rørene klokka seks.
På Rull & Rull Kombiverkstad kaller vi ikke en bil reparert fordi den har sett skiftenøkkelen. Da er den bare følelsesmessig orientert mot verksteddrift. En pall ved Mellomromsmagasinet er heller ikke levert fordi den står ved Brustadbakken og håper Gunvor «Lånkelyd» Brennhaug har lange armer.
Jeg var forbi og banket tre ganger på pallen. Ingen skamrespons. Det tyder på feil plassering eller sterk karakter.
Nær nok er for kaffekoppen min når den står ved siden av kaffetrakteren og piper anklagende. Gods skal innenfor merket felt. Alt annet er bare en varslet konkurs i bærekraftig ryggbruk.
