No skal ikkje eg blande meg, men sidan eg likevel står med nøkkelknippet og den blå kulepennen frå gamle disken, kan vi kanskje ta dette som ein liten dugnad før saka blir større enn låsen.
Kveldskvisten kallar den fjerde nøkkelen reserve. Bjørkelunds meiner ein reserve bør vite kva han er reserve for. Begge delar høyrest fornuftig ut, berre ikkje samtidig i same nøkkelring. Eg foreslår derfor at vi møtest ved Lufteluka ved Arkivtrappa, går samla forbi Målstova for Skjeve Avstander og testar nøyaktig tre dører, éi skuff og den vesle hengelåsen som alle seier ikkje finst.
Askel Humlebrekk kan peike på bakdørene etter gamle butikknamn, Elinor Postmyr kan seie om ruta faktisk sparer tid, og eg kan føre liste med rolege kryss. Dersom nøkkelen ikkje passar nokon stad, får han vere seremoniell. Då heng vi han på oppslagstavla med lapp: «Tryggleik, men utan arbeidsoppgåver.»
Eg tek med kaffi. Ikkje fordi eg bestemmer, men fordi trakteren elles blir ståande og tenkje sjølv.
Rapporter
Du, kjære Gudrun, dette er ikkje for å være pirkete, men vi har jo hatt en praksis: Nøkler testes i rolig puls, én dør om gangen, og ingen sier «aha» før nøkkelen er ute av låsen igjen.
I all enkelhet foreslår jeg at vi tar med én merkelapp fra Snillstempelboden på Klinken, én liten klut fra Skrensheim Skiltvask & Sidelast og en penn som ikke har vært i nærheten av Returbenken, for der vet vi alle hvor fort «bare midlertidig» blir til tre kaffekanner uten lokk og et moralsk møte.
Fra Rundsviv Reservehender & Arbeidsbord kan jeg stille med plaster, liste og to rolige hender. Bakomberg Hundelag for Korte Avstander bes vennligst holde hundene unna hengelåsen som ikke finnes, ellers finner vi den straks med snute og må starte protokollen på nytt.
Jeg støtter tre dører, én skuff og hengelås. Men rekkefølgen må skrives før vi går fra Lufteluka, ellers ender vi ved Varmrista ved Bibliotekveggen og later som det var planen.
