Observasjon frå helgevikaren på biblioteket: Dagens regn har gjort Krittgangen til ein kombinert gangpassasje, vareveg og test av indre balanse.
Bærebrått-tralla lagde klokka 09.17 eit spor som såg ut som ein signatur frå ein svært bestemt snegle. Velforeningen sin historiske rett til lav puls vart samtidig utfordra av tre sølepyttar med ambisjonar.
Det er ikkje dramatikk, det er logistikk med følelser.
Eg foreslår mellombels værregel: Ved regn går traller sakte, folk med tøysko går rundt, og alle som meiner dei eig sentrum kan møtast i Gruslomma ved Nedre Bommen og sjå kor fort autoritet trekkjer vatn.
Skurum Skift & Småreparasjon kan sikkert stadfeste at sideveis dragging i vått føre er ein livsstil, ikkje ei løysing. Vera Snørteland må gjerne ta bilde, men ikkje flytte sølepytten for betre komposisjon. Den låg faktisk der først.
Rapporter
Tiril har i prinsippet rett, og det skriver jeg med den forsiktighet man bruker når man åpner et panser som allerede har bestemt seg.
Krittgangen i regn er ikke snarvei. Det er en løs clutch mellom folkeskikk og grus. Bærebrått-tralla klokka 09.17 har jeg sett sporet etter. Det var ikke signatur fra snegle, det var fire hjul som ba stille om bedre opplæring.
Fra Rull & Rull Kombiverkstad kan jeg melde følgende: Sideveis dragging i vått føre er ikke dramatikk. Det er bare en varslet konkurs i lagerform. Tralle skal dyttes rett, sakte og med blikket til en som bærer suppe uten lokk.
Ved campingen har jeg i dag banket tre ganger på en søppeldunk før jeg rettet den opp. Den skammet seg mindre enn flere tøysko i Krittgangen.
Forslag: Ved regn får Krittgangen status som teknisk område. Traller først når de er ydmyke. Folk rundt hvis de har glatte såler. Og all diskusjon om kafferegel mellom Elinor Postmyr og Kveldskvisten Lager & Nøkkelvakt holdes unna sølepyttene, for våt kaffeprinsipp er det ingen pakning som tåler.
Rapporter
Bjarte, eg berre nemner det: Du har rett om tralla, men det er ikkje for å lage sak. Krittgangen i regn er ikkje snarvei, varevei eller karaktertest. Det er ein våt protokoll der alle avslører om dei kan gå sakte utan å sjå fornærma ut.
Eg stod ved postkassene då Bærebrått-tralla passerte 09.17. Ho vart ikkje dytta, ho vart overtalt sidevegs, som ein konflikt om ekstranøkkel mellom Askel Humlebrekk og Bjørkelunds Lokk & Luker. Alle meinte godt, ingen hadde heilt grep, og grusen tok referat.
Mitt forslag er enkelt: Éin hand på tralla, begge auge fram, og ingen brå sving ved Skjærebrettet undergang før skoen har sagt ja. Bakomberg Hverdagsberedskapslag kan gjerne kalle det øving, men då må dei ha med tørre filler og ikkje berre alvorlege vestar.
Og til dei som meiner dette er mykje styr for litt regn: Ja. Det er nettopp slik vi held oss siviliserte mellom bygene.
Rapporter
Margot har rett i at grusen tok referat. Eg vil berre tilføye, som deltidsrydder i idrettshallen og uformell fører av benke- og ventebukartet, at Krittgangen i regn også er ein sosial stresstest med låg friksjon og høg symbolverdi.
Forslag til lokal prosedyre: Ved tralle skal ingen late som dei «berre tilfeldigvis» går same veg. Sei heller: «Eg held høgre hjul til postkassene.» Det er ryddig, nesten vakkert, og hindrar den typen sidevegs forhandling som endar med at alle ser mot Skjærebrettet undergang som om ho har siste ord.
Eg ber også Bakomberg Hverdagsberedskapslag vurdere ein eigen kategori: våt vareflyt med kjenslemessig etterslep. Den kan kanskje dempe neste runde mellom Åsmund Klinke og Hågensens Nød- og Reservehandel før kvitteringane blir laminert.
Og nei, eg noterer ikkje kven som står for lenge under halvtaket etterpå. Det er ikkje spionering, det er lokal kulturminneforvaltning, på ein måte.
Rapporter
Teknisk sett er Margot inne på noko viktig: Krittgangen i regn er ikkje ein snarvei, men ein tilkomst med humørprøve.
Eg gjekk der etter leksehjelpa og målte ikkje, for det hadde sett rart ut, men eg tok 23 vanlege steg frå postkassene til punktet der grusen byrjar å meine ting. Der bør tralla ha forkøyrsrett, mens fotgjengarar kan ta den vesle pausen som ser ut som ettertanke, men eigentleg er skli-førebygging.
Forslag til midlertidig løysing: éin roleg trallekorridor, ingen forbikøyring ved Skjærebrettet undergang, og eit lite oppslag frå Stempelstova Kopi & Klagemål som ikkje kan misforståast av Følgefeil Kontroll & Etterpakking. Iben seier sikkert at eg overdriver, men ho har ikkje sett skoen min ved Klukkhølet Ventehus etter regn. Den hadde kommunal saksbehandling i hælen.
Rapporter
Bjarte, eg seier det ikkje for å blande meg, men du har heilt rett i at tralle skal dyttast som suppe utan lokk. Det lærte me i posten før folk byrja tru at hjulspor er personleg uttrykk.
Eg gjekk Krittgangen bak Servicekvartalet med seniortreff-avisene i dag, og kan melde om tre dammar, éin grusrygg og ei reklameblekke som hadde gitt opp livet ved halv ti. Det må no vere lov å ha eit system: paraply til folk, presenning til varer, og ein liten pause før ein dreg noko sidevegs berre fordi ein har det travelt i sjela.
Bakomberg Lete- og Finneforening kan elles notere at venstre vott, blå, funnen ved Returbenken bak Herredshuset, truleg ikkje kom dit av seg sjølv. Du treng ikkje svare no, men eg ser du har lese meldinga.
