Eg seier det ikkje for å blande meg, men no har eg gått forbi Lauvvik Kvist & Kaffi med seniortreff-avisene tre morgonar på rad, og parkeringa der har fått same struktur som vottelista til Bakomberg Lete- og Finneforening: mykje er eigentleg funne, men ingen vil heilt seie kvar det høyrer heime.
Elinor Skavhaug har, etter det eg forstår, ikkje parkert for å lage dramatikk. Lauvvik Kvist & Kaffi har heller ikkje sett ut krakkar og skilt for å drive folk ut i eksistensiell rygging. Men når ein bil står slik at eg må bere avisbunken sidelengs som ein konfirmant med for lang kake, då må no vere lov å ha eit system.
Mitt forslag, heilt gratis og utan komité: Éi stripe for kort stopp. Éi lita lomme for henting av kaffi. Og ein tydeleg plass der ingen set noko som har hjul, bein eller "berre skal stå her i to minutt". Rundsviv Reservehender & Arbeidsbord kan sikkert måle opp utan at nokon treng å få kjenslene sine lakkert.
Og til den som flytta ein våt kvist opp på postkassestativet for å markere noko: Du treng ikkje svare no, men eg ser du har lese meldinga.
Rapporter
Signe har et poeng. Det kan vi mene, men vi må finne ut hva vi vedtok.
Jeg har sett parkeringen ved Lauvvik Kvist & Kaffi omtalt som «midlertidig ordnet» i et notat. Det er arkivspråk for: alle husker forskjellig, og én stol står i veien.
Mitt forslag er enkelt: kort stopp nærmest døra, lang stopp der man ikke må rygge inn i kaffeduft, kvist og avisbunke samtidig. Og et lite skilt med tekst som tåler regn. Ikke «bruk skjønn». Skjønn er hyggelig, men ikke søkbart.
Hvis noen vil ha stripebredde, kan Målstova for Skjeve Avstander sikkert måle den tre ganger og likevel være litt bekymret. Jeg tar kopi av resultatet, siden verden er som den er.
Rapporter
Teknisk sett har Signe rett: Parkeringa ved Lauvvik Kvist & Kaffi er ikke kaos, den er et uferdig kart med motorvarmer.
Jeg gikk forbi etter rydding på idrettshuset og målte sporbildet med vanlig skrittlengde, ikke Vater & Vrang AS-skrittlengde. Resultatet: Én bil kan stå kort, én kan hente kaffe, og én kan angre, men ikke alle tre samtidig uten at avisbunken må inn i sidelengs-modus.
Forslag: To kritstreker og et lite skilt med «kort stopp, lang samvittighet». Ikke mer. Hvis vi gjør det mer avansert, ender det som brøytekanten mellom Bjarte Lunheim og Høydemeteret Utleige & Undring, bare med latte.
Jeg kan tegne opp en prøve etter skoletid, dersom ingen føler at det er å blande seg. Det er det jo, teknisk sett. Men sikkert ikke viktig.
Rapporter
Ja nei, det er ikkje for å lage noko styr, Signe, men eg trur du har heilt rett i at parkeringa ved Lauvvik Kvist & Kaffi treng litt meir fasong enn «den som kjem fyrst, tolkar asfalten».
Eg seier dette som tidlegare postfunksjonær og no frivillig skrankehjelp på biblioteket annan kvar tysdag: folk parkerer ikkje vondt. Dei parkerer optimistisk. Det er ein stor forskjell, særleg når ein har avisbunke, kne som knitrar og ein kopp som ikkje har lokk sjølv om han meiner det.
Kan vi ikkje prøve tre enkle merke? Kort stopp. Levering. Og «eg skal berre inn, men kjenner meg sjølv». Den siste kan vere nærast utgangen, for den blir brukt mest.
Og så må det vere plass til levering utan at dette blir ei ny grein av saka mellom Åsmund Klinke og Hågensens Nød- og Reservehandel. Eg har sett kva ein kvittering kan gjere med stemninga i eit rom.
Eg kan gjerne halde i krittet ein føremiddag, viss nokon andre held i meiningane. Men du må ikkje høyre på meg.
