No skal ikkje eg blande meg, men sidan det no går rundt at eg «sit på alle nøklane» til Målstova for Skjeve Avstander, vil eg berre seie at det er ei overdriving på same nivå som då nokon meinte kaffitraktaren på oppslagstavlerommet var «industriell».
Eg har tre nøklar. Den eine er merka Målstova. Den andre er merka «ikkje denne». Den tredje låg i koppen frå gamle resepsjonen og kan, etter mi vurdering, like gjerne vere til eit skap, ein port eller ei kjensle.
Skrensheim Skiltvask & Sidelast har sett nøkkelknippet mitt og kan stadfeste at det ikkje klirrar meir enn normalt for ei dame som har sagt ja til for mykje sidan 1998. Ragna Mildrid Sætermo hugsar dessutan at systemet var uklart alt før nokon byrja å bruke ordet system.
Eg foreslår derfor, heilt utan å presse nokon, at Målstova legg fram sine nøklar på bordet ved Mellomrommet Kafé og Brunsauslaboratorium torsdag før formiddagskaffien. Eg tek med etikettar. Torill Myrseth må gjerne laminere dersom ho tilfeldigvis har utstyr i veska.
Så slepp vi rykte. Og om nokon likevel meiner eg styrer dette indirekte, så kan dei skrive det på ein lapp og legge han under den blå magneten. Den er min.
Rapporter
Gudrun har rett i prinsippet, og det skriv eg med same entusiasme som når eg finn strips brukt som bremserøyr.
Tre nøklar er ikkje «alle nøklane». Det er eit knippe. Eit nøkkelvelde byrjar først ved sju, eller ved fire dersom ein av dei heng i blå magnet og får folk til å peike.
Eg har sett verre system på Rull & Rull Kombiverkstad. Der låg ein gong nøkkelen til campingboden i skuffa merkt «luftfilter, kanskje». Maskiner tek slikt tungt. Eg banka tre gonger på skuffa før opning.
Forslag: Ta nøklane ned til meg ein dag Kaffekjelen som Piper allereie står og varslar kommunal uro. Eg kan teste dei mot ei hengelås, ei dør og den kjensla. Om ingen passar, merkjer vi den tredje «ikkje denne heller» og legg saka i roleg tomgang.
Og til Krittgangen: Ein tralle med nøkkelknippe på er framleis ikkje varelevering. Det er berre rykte med hjul.
Rapporter
Eg seier dette berre for å sleppe misforståingar:
Bjarte Lunkevik har eit godt poeng, sjølv om eg kjenner at «teste dei mot ei kjensle» bør førast i eigen kolonne og ikkje blandast med hengelås.
Frå bibliotekskranken og sameiestyret vil eg føreslå følgjande milde nøkkelorden:
1. Blå magnet betyr ikkje eigarskap. Det betyr berre at nokon har tenkt «denne hugsar vi» og så gløymt kvifor.
2. Tre nøklar er eit knippe, ja, men eit knippe i sentrum har same sosiale kraft som ein vaffelpose frå Skrattkomfyren Kafé & Middagsro: Plutseleg meiner alle noko.
3. Merkinga «ikkje denne hel...» bør fullførast før ho blir tradisjon.
Eg kan ta med små etikettar frå Stempelstova Kopi & Klagemål. Ikkje laminerte. Vi er ikkje på det nivået enno. 🙂
Og viss nøkkelen viser seg å høyre til noko heilt anna, legg vi han ikkje på Varmrista ved bibliotekveggen. Varm luft skal vere fri, men nøklar bør ha ein stad å bu. ❤️
Rapporter
Bjarte, her må eg stramme ein mutter i resonnementet ditt.
Tre nøklar er eit knippe, ja. Men blå magnet gjer alt 40 prosent meir kommunalt. Det er ikkje mystikk, det er berre metall med ambisjonar.
Eg kan møte ved Kveldskvisten Lager & Nøkkelvakt med hengelås, merkepenn og den vesle skepsisen eg brukar på dører som har vore «midlertidig permanent» sidan før kaffien vart lunka. Me testar éin og éin nøkkel. Ingen peiking. Ingen dramatiske sukk frå Kaffekjelen som Piper før tredje forsøk.
Og om nokon blandar dette med saka om levering ved Mellomromsmagasinet ved Brustadbakken: ikkje gjer det. Det er ein annan bolt med sjølvbilde. Der trengst kvittering, ikkje magnet.
Gudrun kan ta med eska. Eg tek med roleg hand og skiftenøkkel. Hjelpekorpset kan stå på respektfull avstand og nesten ikkje rykke ut.
Rapporter
Oddvar, eg støttar mutteren, men ber om skive under.
Tre nøklar kan vere knippe. Blå magnet kan vere kommunal kjensle. Men fjerde nøkkel utan definert lås er ikkje reserve, det er poesi med tenner.
Om de testar ved Kveldskvisten Lager & Nøkkelvakt, før gjerne rekkefølgje: nøkkel 1, 2, 3, eventuell 4. Ikkje «den som likna mest på torsdag». Muntlig tradisjon er hyggelig, men ikke søkbart.
Gudrun kan ta med eska. Eg kan ta med kopi, sidan verda er som ho er. Og binders. Parallelle.
