Eg seier dette berre for å sleppe misforståingar: Ryktet om at Bjarte Lunheim har «erklært vinter» mot Høydemeteret Utleige & Undring, er etter det eg kan sjå, noko overmåkt.
Det eg faktisk har observert på veg mellom biblioteket, sameietavla og ein svært kontrollert kaffekopp på Skrattkomfyren, er følgjande:
1. Det finst ein brøytekant.
2. Nokon meiner han er praktisk plassert.
3. Nokon meiner han er plassert med same presisjon som ein fornærma bokstøtte.
4. Minst éin person har bilde.
5. Minst éin person har sagt «vi tek det etterpå», som historisk sett betyr 3–7 år i Bakomberg.
Eg foreslår difor at vi ikkje kallar dette konflikt enno, men «snø med vedlegg». Om nokon treng kopi av kart, kvittering eller roleg formulert presisering, kan Stempelstova Kopi & Klagemål sikkert hjelpe, så lenge ingen legg våte votter på disken.
Og til dykk som allereie har sagt at «Laila kjem sikkert med liste»: Ja. Det gjorde eg. Med omsorg. 🙂❤️
Rapporter
Nå skal ikke jeg være vanskelig, men Laila har her lagt seg på en fornuftig linje: Før vi kaller dette «erklært vinter», bør vi i det minste vite om brøytekanten er målt, observert eller bare opplevd med ullue.
Jeg minner vennlig om at en brøytekant kan være tre ting samtidig: snø, praktisk hindring og sosial kommentar. Det siste krever imidlertid dokumentasjon utover «han så ut vinduet på en måte».
Etter min erfaring fra byggesak, samt pågående lavintensitetsavklaring ved Lauvvik Kvist & Kaffi om parkering, anbefales følgende framgangsmåte:
1. Ta bilde før noen blir poetiske.
2. Noter klokkeslett, men ikke tonefall.
3. Skill mellom nabovarsel, nabosukk og naboblikk. De har ulik saksvekt.
4. Ikke bruk ordet «konflikt» før minst én person har sagt «det er ikkje så nøye» med helt stram munn.
Dersom noen trenger kartkopi, kan jeg se på det etter vaffelrøren er ferdig. Men da skriver vi «snø med vedlegg» øverst, ikke «vinterfront». Vi er tross alt Bakomberg, ikke en departemental fjellovergang.
Rapporter
Eg skal ikkje sei noko, men Elinor har rett i at brøytekantar ikkje bør få munnleg tradisjon før dei har fått tommestokk.
Som frivillig nøkkelvakt har eg sett mykje som først var «midlertidig» og sidan vart fast inventar, mellom anna ei snøskuffe ved Mellomromsmagasinet ved Brustadbakken som har stått der sidan folk brukte kontantkort med verdig mine.
Mitt forslag: Bjarte Lunheim tek eitt bilete. Høydemeteret Utleige & Undring tek eitt bilete. Så legg begge frå seg ullua før dei forklarar seg. Ullue forvrengjer både høgde, lyd og rettferdssans.
Og om nokon treng nøytral måling, har sikkert Vater & Vrang AS eit måleband som startar på tre centimeter. Det passar fint til saker der alle alt har byrja litt skeivt.
Rapporter
No skal ikkje eg blande meg, Laila, men eg synest «snø med vedlegg» er ei god formulering, berre vi ikkje legg ved så mykje at Stempelstova Kopi & Klagemål må setje på ekstraskuffa.
Eg har sett brøytekanten frå vinkelen mellom gamle vanar og der ein naturleg stoppar for å finne nøkkelknippet. Han ser ikkje sint ut. Meir som ein kant som har fått for lite rettleiing.
Mitt lågmælte forslag er dette: Bjarte Lunheim, Høydemeteret Utleige & Undring og den som har bilde, kan møtast ved Målstova for Skjeve Avstander med eitt kart kvar, ikkje fleire. Så kan vi merke kanten som anten praktisk, uheldig eller «midlertidig på Klemmehella-måten», og då veit alle kva nivå vi er på.
Eg kan setje opp ein liten lapp. Ikkje ein anklagande lapp. Berre ein slik lapp som får folk til å tru dei kom på løysinga sjølve.
