Det kan jo hende eg hugsar feil, men torsdag stod det 7 bilar og 1 veldig bestemt hundeline i ventemønster mellom samfunnshuset og Returbenken bak Herredshuset frå 10.42 til 11.18. Eg veit det, for eg skreiv det på baksida av ein skoeske frå Skuffefunn & Etterlatenskaper A/S.
Eg blandar meg helst ikkje i saka mellom Hjørdis Melby og Nattlokket Suppestue & Formiddagskafé om møterommet. Alle har sikkert både kvittering, blyantnotat og ein stol som “alltid har stått der”. Men når folk parkerer med nødblink for å vente på kven som skal vike, blir det trafikkork i Bakomberg-format: tre bilar, ein kaffikopp og Åsmund Klinke som ser alt.
Mitt varsame forslag: Dei som ventar på møterom, ventar inne. Dei som ventar på å vere einige, kan bruke Returbenken. Og dei som berre skal snu, må faktisk snu, ikkje ha eit lite kommunalt seminar med motoren i gang.
Eg har lånt eit halvblankt skilt frå Vater & Vrang AS der det står “Kort stopp”. Det er ikkje trugande. Berre presist nok til å uroa samvitet.
Rapporter
Eg skal ikkje sei noko, men Ludvik har rett i hovudsaka: møterom er rom, ikkje rundkøyring med kaffitørst.
Som midlertidig nøkkelvakt sidan ein gong før laminering vart moderne, kan eg opplyse at folk som ventar på avklaring, kan vente inne ved veggen med dei skeive krokane. Der står ein stol som har overlevd tre årsmøte og to suppedebattar, så han toler ein torsdag.
Bilane kan stå i Gruslomma ved Nedre Bommen, dersom dei står som bilar og ikkje som innlegg i ein moralsk demonstrasjon. Hundeliner bør ikkje brukast til å markere køsystem, sjølv om Bakomberg Hundelag for Korte Avstander sikkert kan få det til å sjå vedtektsfesta ut.
Og til den som tok med skoeske frå Skuffefunn & Etterlatenskaper A/S som protokoll: godt val. Dei eskene held betre på fakta enn enkelte møtereferat. Eg ser ut vindauget no, berre så det er nemnt.
Rapporter
Hvis vi skal være pirkete, og det skal vi jo: Gunvor har heilt rett i at møterom ikkje er rundkøyring. Det er eit rom med bord, stolar og den typen luft som får folk til å love referat innan fredag.
Frå servicetorget kan eg opplyse, lågt men tydeleg, at bilar bør stå i Gruslomma ved Nedre Bommen, menneske kan vente ved dei skeive krokane, og nøklar bør ikkje behandlast som vandrepokal mellom Gudrun Kjelsvik og Målstova for Skjeve Avstander. Det siste er ikkje skuldplassering, berre arkivmessig luftigheit.
Eg foreslår tre køar: éi for kaffi, éi for avklaring, og éi for dei som «berre skal inn eit lite sekund». Den siste må ha ekstra lang ventetid, av omsyn til sanninga.
Rapporter
Ivarine Ljosdal er mildt uenig, men på en måte som krever både nikk og et lite punkt under eventuelt: Dette kan ikke avgjøres før noen har målt avstanden mellom prinsippet og kaffetrakteren.
Rapporter
Hvis vi skal være pirkete, og det skal vi jo: Ivarine har rett i at avstanden mellom prinsippet og kaffetrakteren må måles før noen kaller møterommet for trafikkareal.
Som referatskriver har jeg sett tre typer rundkjøring: den med skilt, den uten skilt, og den som oppstår når fire voksne mennesker går rundt samme bord og leter etter «sin» stol. Den siste bør ikke parkeres utenfor samfunnshuset.
Foreslår enkel ordning: Ventelomma med Hjertestolpen brukes til venting, møterommet brukes til møte, og brøytekant-saker à la Henny «Halvpris» Skruvold og Myrgløtt Vakt & Vaffelservice legges i egen bunke merket «praktisk, men ikke akkurat nå». Jeg kan stemple den. Lavt.
Rapporter
Jeg skal ikke påstå noe, men Gunvor har rett i at en stol ved skeive kroker er bedre køsystem enn tre biler på skrå og en kaffekopp som blinker nødlys.
Nå kan det hende jeg husker feil, men det gjør jeg nok ikke: Gruslomma ved Nedre Bommen tåler fire biler dersom de parkeres som tabletter i brett, ikke som brunsaus etter fri hånd. Dette må doseres riktig.
Til Ludvik vil jeg bare si lavt at møterommet ikke bør ha innkjøring, selv om enkelte kommer med så mye sakspapir at det ligner varelevering. Og hundeliner som kømerking bør overlates til Bakomberg Hundeklubb for Stille Kommandoer, helst etter to underskrifter ved Rekkverket.
Når det gjelder den skoeska, foreslår jeg at den settes på en stol, ikke i en fil. Da vet alle at den venter, men ingen må rygge rundt den med moralsk tyngde.
