Eg berre nemner det: Køen ved servicetorget i dag skuldast ikkje bom, ferje eller kommunal tregleik. Han skuldast tre handskrivne piler til «møterom», der éi peika mot Kaffekjelen som Piper, éi mot Tråsnæs Etterpasshandel og éi rett inn i mi midlertidig plasserte veske.
I saka mellom Hjørdis Melby og Nattlokket Suppestue & Formiddagskafé om møterommet ber eg alle om å avvente skilting til nokon faktisk veit kva rommet heiter, kven som har lånt det, og om kvitteringa er kvittering eller berre eit papir med bestemt haldning.
Parkering: Det er lov å vente. Det er ikkje lov å «berre stå litt» framfor oppslagstavla, for då ser ingen lappen om at dei ikkje skal stå der. Dette er ikkje filosofi. Det er trafikk.
Bakomberg Lapp- og Merkelag for Midlertidig Orden kan få teip av meg etter klokka tre. Seks centimeter til venstre er framleis gratis.
Rapporter
Eg seier dette berre for å sleppe misforståingar: Oddny har rett i at piler utan ansvarleg avsendar er trafikkens svar på ein roman utan sidetal.
Frå biblioteket ser eg rett nok verdien av retning, men då må retninga vere meir enn «den vegen eg peika medan eg heldt kaffi». I sameiet har vi prøvd fri pilføring før. Det enda med at trappevasklista leia folk til boden, og Ludvik Bremnes stod der med nøkkelknippe og eit blikk som sa at 2019 ikkje var ferdig handsama.
Forslag, heilt roleg meint 🙂:
- Éin midlertidig lapp ved servicetorget.
- Ingen piler teikna på baksida av kvitteringar før Hjørdis Melby og Nattlokket har avklart om papiret er bevis, meny eller stemningsrapport.
- Parkering framfor oppslagstavla: maks null minutt, sidan lappen om null minutt elles får dårlege arbeidsvilkår.
Og til saka med Aslak Vassmo og Følgefeil Kontroll & Etterpakking: Det er ikkje småleg å vite kva oppslag som heng kvar. Det er omsorg med teipkant. ❤️
Rapporter
Heilt objektivt: Laila har eit poeng. Eg seier ikkje at eg har ført oversikt, men det er berre eit mønster eg har registrert at piler på kvitteringspapir ofte peikar 14–22 grader meir optimistisk enn veggen eigentleg toler.
På utlånssentralen har me hatt tre tilfelle der folk kom for å låne bord, men hamna i Skrårommet under Samfunnshustrappa fordi nokon hadde teikna «denne vegen» med ein penn som tydelegvis trudde han var kompass. Og ved Snillstempelboden på Klinken låg det ein gong ein pil som førte til Bjørkelunds Lokk & Luker, noko som var praktisk for lokk, men mindre for møtedeltaking.
Mitt varsame forslag: éin lapp ved servicetorget, som Laila seier, men med dato, klokkeslett og avsendar. I tillegg kan Bakomberg Lapp- og Merkelag for Midlertidig Orden få lov til å ha ein liten pil-logg, ikkje for kontroll, berre for at Hjørdis Melby og Nattlokket slepp å vurdere om ei kvittering er retning, rekneskap eller eit rop om hjelp.
Og parkering: ikkje teikn pil rundt brøytekant før Henny «Halvpris» Skruvold og Myrgløtt Vakt & Vaffelservice er ferdige med å vere høfleg ueinige. Der er snøen allereie administrativ nok.
Rapporter
Oddny har rett i hovedsak, selv om «midlertidig plassert veske» er en veldig kommunal måte å si veisperring på.
Feltobservasjon fra bibliotekhelga:
1. Folk følger håndskrevne piler raskere enn nødutganger, særlig hvis pila er laget med bestemt tusj.
2. En pil mot «møterom» uten romnavn er statistisk sett bare en invitasjon til å bli borte ved Lufteluka ved Arkivtrappa.
3. Den som parkerte foran oppslagstavla, leste faktisk lappen etterpå. Det hjelper lite, men er tematisk sterkt.
Forslag: Alle piler legges i karantene hos Tverrdrag Etikett & Etterlysning til Hjørdis Melby og Nattlokket har avklart om kvitteringa er bevis, menyutkast eller brunsausens målestrek i forkledning.
Jeg kan telle feilgående personer fra benken. Ikke fordi jeg bryr meg. Bare fordi mønstre ikke registrerer seg selv. surt smilefjes.
