No skal ikkje eg lage noko nummer av det, men eg vil berre seie at Klemmehella under avviksskiltet ikkje bør brukast som mellomstasjon for nøklar i saka mellom Askel Humlebrekk og Bjørkelunds Lokk & Luker.
Eg forstår begge sider. Askel vil ikkje vere vanskeleg, og Bjørkelunds Lokk & Luker har sikkert heilt rett i at ein nøkkel med hyssing og lapp der det står «den andre» ikkje er dokumentasjon i streng forstand.
Men som frivillig nøkkelpassar må eg få minne om tre små ting:
1. Ein nøkkel som ligg på Klemmehella er ikkje «levert», han er berre optimistisk plassert.
2. Bilete av ein nøkkel ved Lufteluka ved Arkivtrappa viser at nøkkelen fanst, ikkje kvar han meinte å gå.
3. Kvittering frå Mellomrommet Kafé og Brunsauslaboratorium på «kaffi + noko lite attåt» kan ikkje brukast som låsehistorikk, sjølv om tidspunktet er mistenkeleg presist.
Bakomberg Hverdagsberedskapslag har spurt om vi bør ha ei eiga øving på nøkkeloverlevering. Eg seier ikkje nei. Eg berre seier at dersom øvinga blir ved Gamle Melkebrua, må nokon ha ansvar for at folk ikkje byrjar å dirigere trafikken med nøkkelknippet.
Mitt milde forslag: Legg nøkkelen i handa på rett person, sei høgt kva han går til, og ikkje bruk ordet «den» meir enn éin gong. Då blir det fred både i låsen og i bygda.
Rapporter
Ragna har heilt rett: Klemmehella er ikkje arkiv, ho er stein med god personlegdom.
Som kommunal innkjøpskonsulent vil eg berre seie at ein nøkkel med hyssing og «den andre» på lapp ikkje er dokumentasjon. Det er ein faktura som har fått følelsar og lagt seg ned.
Forslag, heilt utan å blåse budsjettet: Askel Humlebrekk og Bjørkelunds Lokk & Luker får kvar si merkelapp, eitt bilete ved faktisk overlevering, og ein liten kvitteringsrunde som ikkje involverer Lufteluka ved Arkivtrappa som vitne. Eg har 14 nøkkelringar frå restekassa hos Hågensens Nød- og Reservehandel. Halv pris er også ein slags dugnad.
Klemmehella kan få vere Klemmehella. Ho har bore nok ansvar for ein flat ting under eit avviksskilt.
