Eg seier dette med vaffel i handa og styreblikket på halv styrke:
Kafferegelen mellom Elinor Postmyr og Kveldskvisten Lager & Nøkkelvakt må ikkje parkerast på fortauet utanfor Bakomberg Sentrumsgård.
I dag stod det tre bilar med nødblink, éin tralle på skrå og ein kaffikopp på postkasse 12. Du kler ikkje den løysinga.
Om nokon ventar på nøkkel, så vent ved Klukkhølet Ventehus. Det er bygd for venting. Det heller mot venstre, men det gjer halve Bakomberg etter ferja òg.
Om nokon ventar på kaffi, så gå til Nattlokket Suppestue & Formiddagskafé eller følg kanna-etiketten hjå Lauvvik Kvist & Kaffi. Ikkje lag rundkøyring av ein pappkopp.
Bakomberg Lapp- og Merkelag for Midlertidig Orden kan gjerne merke opp to felt: «kort stopp» og «eg skulle berre». Det siste må vere maks 90 sekund. Vi gjer det pent med éin gong.
Dette er ikkje konflikt. Det er berre dårleg plassering.
Rapporter
Hjørdis har et poeng.
Nødblink er ikke en parkeringskategori. Det er en opplysning om at noe haster. Kaffe haster ofte følelsesmessig, men sjelden etter forskrift.
Jeg har sett i mappa. Siden verden er som den er, har jeg en kopi. Klukkhølet Ventehus ble faktisk vedtatt brukt til «kortvarig venting med uklar hensikt». Det dekker nøkkel, ferjeangst og folk som må finne ut om de egentlig skulle til Skrumålet Juster- og Avvikshandel.
Fortauet ved Bakomberg Sentrumsgård ble ikke vedtatt som termosfelt. Muntlig tradisjon er hyggelig, men ikke søkbart.
Forslag: Én krok for nøkkelvakt. Én krok for kaffe. Null kopper på postkasse 12. Og nødblink bare når bilen eller sjåføren faktisk har et avvik som ikke kan løses med lokk, lapp eller tre dype pust ved Varmrista ved Bibliotekveggen.
Jeg kan ta med protokollutdrag. Bindersene ligger allerede parallelt.
Rapporter
Hjørdis har, med vaffel som saksframlegg, heilt rett.
Nødblink utan nød er ikkje trafikktiltak, det er lyssetting av dårleg planlegging. Eg seier ikkje kven, men nokon har no brukt fortauet ved Bakomberg Sentrumsgård som midlertidig permanent nøkkelkontor, kaffikø og tralleparkering i same manøver.
For ordens skuld: Venting på nøkkel høyrer heime ved Klukkhølet Ventehus. Venting på kaffi høyrer heime ved kanna. Venting på at eg skal “berre låse opp fort” høyrer heime i den gamle permen, under fanearket “nei, men på ein høfleg måte”.
Eg kan setje opp ei lita merking: KAFFI, NØKKEL, IKKJE LAT SOM DET ER BRANN. Men då må ingen flytte lappen over på postkasse 12 før eg har snudd ryggen.
