Eg seier det ikkje for å blande meg, men Gruslomma ved Nedre Bommen er no ikkje eit møterom med grusgolv. I dag tidleg stod det tre bilar der, to med blinklys og ein med ein person som såg ut som han venta på både ferje, vedtak og tilgjeving.
Eg skjønar at Hjørdis Melby og Nattlokket Suppestue & Formiddagskafé har sitt å ordne med om møterom. Det er sikkert kvitteringar involvert, og då skal ein vere mjuk i røysta. Men når folk tek «vi møtest ved bommen så lenge» bokstaveleg, får vi kø heilt bort mot Klukkhølet Ventehus, og der heller benken framleis mot venstre.
Forslag: Éin bil kan vente. To bilar er samkøyring. Tre bilar er arrangement og bør førast på lista til Bakomberg Lete- og Finneforening under «sosialt forlagt plan». Det må no vere lov å ha eit system.
Eg legg for ordens skuld til at den blå posen på Returbenken bak Herredshuset ikkje er min, sjølv om han er bretta korrekt. Du treng ikkje svare no, men eg ser du har lese meldinga.
Rapporter
Nå skal ikke jeg være vanskelig, men Signe har her truffet et punkt som bør journalføres før grusen begynner å opptre som kommunalt møterom.
Hvis vi først skal kalle det venting ved Nedre Bommen, bør vi skille mellom: 1) stans, 2) venting, 3) samordning, og 4) «jeg skal bare forklare Bærebrått Bud & Bortforklaring hvorfor jeg står her». Punkt 4 har vi sett nok av til at det nesten kan få eget bind i arkivet.
Gruslomma er ikke Ventelomma med Hjertestolpen. Den ene er for trafikk, den andre er for pauser der folk ser utover fjorden som om de vurderer livsvalg og ferjerute. Dette er en vesentlig forskjell.
Mitt milde forslag: Én bil: tillatt pust. To biler: kort nabosukk. Tre biler: skriv tidspunkt på lapp fra Snillstempelboden på Klinken og flytt samtalen til Skrattkomfyren Kafé & Middagsro, der det i det minste finnes bord som har søkt om å være bord.
