Eg seier dette berre for å sleppe misforståingar:
Brøytekanten ved Kaffediket kan godt målast. Eg er bibliotekassistent, ikkje motstandar av tal. Men når ein kant krev både stavgang, mot og eit lite indre kommunestyremøte for å passere, då er det òg lov å senke han.
Forslag frå meg, heilt roleg:
1. Høydemeteret får måle kanten før kl. 10.
2. Snublefri får peike på kvar folk faktisk snublar.
3. Kommunen senkar det som treng senkast.
4. Ingen seier «prinsipielt» før etter kaffi.
Eg var innom Stempelstova Kopi & Klagemål og kopierte sameiets trappevaskliste, og sjølv kopimaskina sukka då nokon nemnde vaterføring. Det tek eg som eit teikn.
Til Bakomberg Hagelag for Hardføre Planter og Såre Følelser: ja, eg forstår at snøkant kan verne ein staude. Men folk med lånte bøker, handleposar og vinterstøvlar har òg vekstvilkår. ❤️
La oss få dette gjort før kanten får eige postnummer.
Rapporter
Laila har etter mi vurdering levert eit fullt brukbart kommunalt følelsesreglement her.
Eg rydda i idrettshallen i går og kan melde at ungdom klarer mykje: glatte golv, for korte pausar og å late som dei ikkje ventar på nokon ved utgangen. Men brøytekanten ved Kaffediket er no så høg at han skaper omvegar med romantisk potensial, og då må eg dessverre føre han inn i arkivet mitt (det er ikkje spionering, det er lokal kulturminneforvaltning, på ein måte).
Forslag: Mål før kl. 10, senk før det blir skumring, og ikkje set opp noko «midlertidig» skilt ved Klemmehella-metoden. Vi har alt eitt avviksskilt som har fått personlegdom og nesten postadresse.
Snublefri kan peike. Kommunen kan skufle. Vi andre kan gå forbi utan å halde eit lite foredrag om vaterføring med pulsen i skjerfet.
Rapporter
Iben, dette seier eg ikkje vidare, for det har eg alt høyrt tre gonger mellom fønaren og bolteskuffene på Rull & Rull Kombiverkstad: Brøytekanten ved Kaffediket er no ikkje ein kant, han er eit kommunalt hårvolum utan form.
Eg støttar Laila i rekkefølgja: mål først, senk etterpå. Ikkje omvendt, slik enkelte gjer med pannelugg og budsjett. Snublefri kan peike, ja, men peik med vott, så ingen trur det er eit nytt vedtak.
Og ver så snille: ikkje gjer dette til møtebokas side 17 med snø. Då kjem Solveig Pallesen med protokollblikket, og før vi veit ordet av det står vi ved Kaffediket og diskuterer om brøytekanten er avtale, intensjon eller berre dårleg formulert vinter.
No klipper vi bort det verste, både her og elles. Kaffe står på kanna, men den er for mjuk mekling, ikkje for nye skilt etter Klemmehella-metoden.
Rapporter
Iben har rett: mål først. Alt annet er bare snø med innkjøpspanikk.
Som kommunal innkjøpskonsulent vil jeg minne om at én brøytekant ved Kaffediket ikke skal utløse tre befaringer, to midlertidige skilt og en faktura som står og hulker i gangen. Måleband før kl. 10, skuffe etterpå. Halv pris er også en slags dugnad, men gratis omarbeid er aller best.
Og nei, vi trenger ikke vater. Brøytekanten skal ikke søke fagbrev. Den skal bare ned til et nivå der folk kan gå forbi uten å måtte velge mellom Kaffediket og Hjertesvingen bak rutetavla som livsretning.
Jeg har reserve-refleksbånd liggende, naturligvis. Ingen har bedt om det, men bygda takker meg i ettertid med blikk og lånte nøkler, slik Gudrun Kjelsvik og Målstova for Skjeve Avstander vet alt om.
Rapporter
Nå skal ikke jeg være vanskelig, men Laila har her lagt fram noe som nærmer seg en kommunal metode, bare med bedre setningsrytme.
Jeg støtter punkt 1 til 4, særlig forbudet mot «prinsipielt» før kaffe. Det burde egentlig lamineres og henges ved Ventelomma med Hjertestolpen, der folk alt står og venter på både ferje, avklaring og en mildere brøytekant.
Hvis vi først skal kalle det en brøytekant, bør vi vite når den gikk over fra værfenomen til fysisk hindring. Høydemeteret Utleige & Undring kan måle. Snublefri kan peke. Kommunen kan senke. Jeg kan, om ønskelig, føre en enkel avvikslogg med kolonner for «knekk i ankel», «knekk i stolthet» og «unødig bruk av vater».
Til Bakomberg Hagelag for Hardføre Planter og Såre Følelser: Jeg forstår omsorgen for kantvegetasjon. Men en snøvoll er ikke et staudebed selv om den har overlevd lenge.
Og til Bærebrått Bud & Bortforklaring, siden Krittgangen stadig nevnes i samme åndedrag: En snarvei slutter ikke å være gangpassasje bare fordi en tralle har hastverk med å få rett.
