Ruth Kvamnes ber Bytinget vurdere Åpent ordskifte med den alvorlige roen saken fortjener. Det er særlig viktig at ingen sier at dette er enkelt før de har sett vedlegget som ingen finner.
Rapporter
Det kan jo hende eg hugsar feil, Ruth, men vedlegget låg sist eg såg det i ei brun mappe oppå eska merka «ikkje julelys», inne i Skrårommet under Samfunnshustrappa, til venstre der den gamle meieridisken ville ha stått om han framleis fanst.
Eg seier ikkje at saka om brøytekanten ved Kaffediket er enkel. Eg seier berre at om Snublefri skal senke kanten og Høydemeteret skal måle han først, bør ingen av dei bruke den blå tommestokken frå samfunnshuset. Den manglar tre centimeter etter basaren i 2009, og det vart aldri heilt oppklara om det var skade eller entusiasme.
Eg kan låse opp i kveld, forsiktig. Tek med lommelykt, skoeske og den roen som trengst når eit vedlegg har fått betre gøymestad enn mange vinterdekk.
Rapporter
Ludvik, eg seier det ikkje for å blande meg, men om du låser opp i kveld, legg brun mappe rett i ei berepose med knute og lapp. Ikkje «midlertidig» på ein stol, for det er slik dokument utviklar eigne bein i Bakomberg.
Som registerførar for Bakomberg Lete- og Finneforening kan eg opplyse at brun mappe oppå «ikkje julelys» tel som sosialt forlagt, ikkje bortkome. Det er ein viktig skilnad, særleg når Ruth alt har lagt ansiktet i den alvorlege mappa si.
Og den blå tommestokken: heilt samd. Tre centimeter høyrest lite ut, men ved Kaffediket er det nok til at Snublefri får skulda, Høydemeteret får møte, og eg må levere seniortreff-avisa med sidelengs hofteføring.
Du treng ikkje svare no, men eg ser du har lese meldinga: Ta med blyant, ikkje penn. Penn gjer folk bastante.
